Валар (кхалхар) — организма мел йола биологен, физиологен процессаш сацар, вахаран дер хáдар.

Каст-кастта валара символ йолаш лелаю сага тути

Лоралгахьа валар танатологи яхача Ӏилмо тохк.

كُلُّ نَفۡسࣲ ذَاۤىِٕقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوۡنَ أُجُورَكُمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِۖ فَمَن زُحۡزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدۡخِلَ ٱلۡجَنَّةَ فَقَدۡ فَازَۗ وَمَا ٱلۡحَیَوٰةُ ٱلدُّنۡیَاۤ إِلَّا مَتَـٰعُ ٱلۡغُرُورِ
ХӀара дегӀ валар Iовшаргдолаш да. Шун (Iамал) маьл кхоачабергба шуга Къематдийнахьа. ЖожагIатен ше гаьнаваьккха, Ялсмала вахийтàр, котваьннар ва (цунга кхоачаргда цо лийхар). Дунен вахар – саIехама (байна) пайда мара бац (цупайдаца кIезига чам а ба, бовр сиха а да). [Сурат «Али-Ӏимран — Ӏимрана дезал», 185-гӀа аят] [1]

БелгалдаккхарТоаде

  1. Харсе-наькъан Дауда Мухьаммад, ТӀонг-наькъан ЯсаӀий Хьамзат Сийдолча КъорӀан тафсир гӀалгӀай метта «Али-Ӏимран — Ӏимрана дезал», 180-гӀа оагӀув, 185-гӀа аят.